Τα ελεύθερα κείμενα της Παιδαγωγικής Φρενέ αποτελούν ένα καταπληκτικό εργαλείο που έχει ως στόχο την ελεύθερη έκφραση των μαθητών, την άσκηση στη γραφή αλλά και την επαφή με τη λογοτεχνία.
Πάμε να δούμε πώς αξιοποιήθηκε η παραπάνω τεχνική με τους μαθητές/ήτριες του Στ3, στο πλαίσο της επετείου για το Ολοκαύτωμα.
Αρχικά διαβάσαμε το βιβλίο «Οι δικοί μου άνθρωποι» της Μαρίζας Ντε Κάστρο. Πρόκειται για την ιστορία μιας κυνηγημένης οικογένειας εβραϊκής καταγωγής, που κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής, βρήκαν καταφύγιο σε ένα χωριό της Κορίνθου και σώθηκαν χάρις στη βοήθεια των κατοίκων του.
Αφού διαβάσαμε το βιβλίο, δόθηκαν στα παιδιά 20 λεπτά προκειμένου να γράψουν ό,τι θέλουν σχετικά με το θέμα. Καθώς κάτι τέτοιο είναι μάλλον πρωτόγνωρο, στην αρχή δυσκολεύονται και παραπονιούνται: «Μα δεν ξέρω τι να γράψω». Ό,τι θέλεις, έστω και μια γραμμή είναι η απάντηση.
Αφού γράψαμε τα κείμενά μας ήρθε η ώρα της παρουσίασης. Διαβάστηκαν μόνο τα κείμενα των μαθητών που το επιθυμούν.
Την ώρα που διαβάζονται τα κείμενα, κάποιο άλλο παιδί ζωγραφίζει μέσα σε ένα κουτάκι κάτι σχετικό με το περιεχόμενο του καθενός κειμένου ξεχωριστά. Σε αυτό το σημείο η ανάληψη ρόλων από τα παιδιά είναι ένας από τους επιθυμητούς στόχους.
Αφού διαβάζονται όλα τα κείμενα, ο μαθητής που έχει ζωγραφίσει, αναλαμβάνει να παρουσιάσει ξανά τις ιστορίες που ακούστηκαν.
Κι εδώ να πούμε ότι αυτή τη δύσκολη δουλειά την έκανε η Μαργαρίτα με τεράστια επιτυχία. Ζωγράφισε 11 κείμενα, έβαλε τίτλους με τη βοήθεια όλης της τάξης και μας τα θύμισε ένα ένα από την αρχή.
Τέλος, ήρθε η ώρα της ψηφοφορίας. Κάθε μαθητής ψήφισε δύο κείμενα που αγάπησε.
Τα κείμενα με τις περισσότερες ψήφους θα διορθωθούν από όλη την τάξη και θα μπουν στο επόμενο τεύχος της εφημερίδας μας.
Κι εδώ να πούμε ένα μεγάλο Μπράβο σε όλους τους μαθητές, για τα κείμενα που έγραψαν, καθώς ήταν όλα πολύ συγκινητικά. Η αλήθεια είναι πως δυσκολευτήκαμε πάρα πολύ να ψηφίσουμε.
Η εκπ/κός
Μαρία Παναγιωτάκη
